What we have been doing/ Wat wij zoal gedaan hebben

Den_breejen_2011 Posted by Aart and Geesje den Breejen on Tue, 09 Feb 2010 | 0 comments | Bookmark: digg this Post this to del.icio.us Post this to Facebook

Thanks for reading this blog. While season greetings here steadily trickle in by snail mail, Christmas and New Year are long past for most readers. None the less; thanks for all good wishes and Gods blessings for you too in the year 2010.

Looking back at the end of last year, “the Graduation” was one of the high lights. Happy people, smiling students, proud parents and carers; a fine day to receive a certificate after a year of hard work. Graduates were urged to take their responsibility now that they’ve gained new skills and their certificate: use it for your own benefit, but certainly for your family and your church where you’re part of. There were many VIPs, Aart’s mum being one of them. She was thanked for raising Aart (where else do you still hear that?), for being at the graduation and for allowing her son and family to work in Arua. Besides thankfulness to God, churches, organisations and individuals were thanked for their support to the Vocational Training Centre (VTC). You as a reader are among them, so thank you!

We would love to do a bit more follow up on former students; who got a job? Who continued studying? Which students still fail to find work in their field and why? Students come from all over West Nile and work in Uganda, Sudan and DRC. Most leave the VTC without a phone number or address where they can be reached. However, the stories we do hear from them are encouraging so far. A group of graduates left soon after the end of the course with two instructors for Murchison Falls National Park. They’re building accommodation for a small company there. Apparently they are doing well, the next project within the park is already offered to them.

And we do know that there is a high demand for practical training. The other colleges (private or government) are only accessible for those who’ve done enough years at primary and secondary and have got the money for the school fees. Our group of students lack these, mainly due to war and poverty, so a years training at the VTC is then a great chance for a new start. Interviews for 2010 were held in January and a new academic year has started.

A holiday in Kenya straight after granny’s departure made saying goodbye a bit easier for the kids. We had a great time with (grand)mother Flora. Driving the many miles to Kenya’s coast was well worth it. While most of our home fronts were having ice and snow we enjoyed the warm water of the Indian Ocean. On our way home we’ve had our medical check ups in Kampala with dentist, optician and an ultra sound scan for the baby we expect. All seems well and we are preparing ourselves for a delivery in Arua mid June.

We found Arua on arrival brown, yellow and hot. The dry season had started. We missed Dixon at the VTC, one of the watchmen. He died during the holidays and left 4 orphans with their grandmother who is already taking care of kids from another son who died of Aids. VTC Staff have done all they could but it remains a tough situation for those that stay behind.

Anne Fleur, Ruben and Jan Lucas have started their classes as well; P2, P1 and Baby class. We are happy with this local private school within walking distance where they go in the mornings. In the afternoons it’s Dutch home school, our 7-year-old Sudanese friend from next doors sometimes shows more interest than the Dutchies…

Dear folks, that’s enough for now. All the best, till next time and God bless.

Aart, Geesje, Anne Fleur, Ruben and Jan Lucas

Bedankt voor het lezen van deze blog. Een aardig tijdje bij te werken sinds de vorige! Alhoewel de kerst- en nieuwjaarswensen hier nu vooral per post binnen komen druppelen is het gelukkig nieuwjaar wensen voor de meeste lezers al lang weer voorbij. Vanaf onze kant hartelijk dank voor alle goede wensen, en ook al zijn we inmiddels alweer in februari aangeland; alsnog het allerbeste voor 2010.
Achterom kijkend stond december voor ons in het teken van het afsluiten van een cursus jaar op de praktijkschool. De dag dat de leerlingen hun certificaat ontvangen was een mooie dag. Blije gezichten van studenten met trotse ouders en of verzorgers die bij de diploma uitreiking aanwezig waren. Veel speeches uiteraard waarbij de gecertificeerden goed op het hart gedrukt kregen dat ze er een nieuwe verantwoordelijkheid bij hadden nu ze hun papier op zak hadden. Doe er wat mee, niet alleen voor jezelf maar ook voor je familie en je kerk waar je deel vanuit maakt. We hadden verschillende eregasten onder de genodigden, mama Aart oftewel moeder Flora werd uitbundig bedankt voor het grootbrengen van Aart, het aanwezig zijn op de uitreiking en vooral voor het feit dat ze haar zoon, schoondochter en kleinkinderen op zón afstand van Nederland liet gaan. Naast dank aan God werden ook kerken, organisaties en personen die zich inzetten voor dit stuk werk hier in Noord Uganda oprecht bedankt. Bij deze geef ik dat graag door aan lezers die tot deze groep behoren.

In de praktijk blijkt het lastig alle gediplomeerde leerlingen op te volgen; wie kregen er gelijk werk? Wie konden d.m.v. onze cursus toch nog doorstromen naar opleidingen die door de overheid worden aangeboden? Welke studenten vallen nog steeds buiten de boot en hebben geen inkomen met hun nieuw verworven vaardigheden en certificaat? Wat zijn de redenen daarvoor? De leerlingen komen uit
een grote regio en werken in Zuid Sudan, Congo (DRC) en Uganda. Velen verlaten school zonder telefoon nummer of adres waar ze bereikbaar zijn. De verhalen van oud leerlingen die we wel tegenkomen zijn bemoedigend, de meesten spreken hun oprechte dank uit voor de mogelijkheid die hen geboden is op de praktijkschool. Een aantal oud cursisten zien we terug bij werk op school wat we hen kunnen aanbieden bij renovatie werkzaamheden. Een andere groep van oud leerlingen is tijdens deze vakantie naar het wild park gegaan waar ze samen met twee leerkrachten voor een kleine onderneming met timmer- en bouw werkzaamheden aan de slag konden voor een paar maanden.

Wel weten we dat de vraag naar praktijk opleidingen hoog is. De gewone scholen (prive of overheids scholen) zijn er alleen voor die leerlingen die basis- en voortgezet onderwijs grotendeels afgerond hebben. Onze gasten missen heel veel van dat onderwijs door oorlog en armoede, dus een jaar bouw-, timmer- of mechanisch onderwijs is dan een uitgesproken kans. De interviews voor 2010 zijn in januari afgenomen en volgende week gaat het nieuwe jaar van start.

Add your own comment