BIY; bring it yourself, Er was eens een duitser die ging naar de tandarts.

Den_breejen_2011 Posted by Aart and Geesje den Breejen on Wed, 04 Mar 2009 | Bookmark: digg this Post this to del.icio.us Post this to Facebook

Dear all,

The previous blog read something like; “you’ll hear from us in a fortnight”. Ah well, few more weeks on top of that.

We’re one month ahead now. Another academic year has started with 47 new students at the Vocational training centre (VTC). 60 students, who were interviewed, were admitted. However, from the past we learned that not all of them would make it to enrol, school fees being one of the problems. The fees are not high, certainly not compared with other education here, but still too high for some pupils.

A vocational training school from Ireland donated some good 2nd hand tools and machines. With the sea freight from the Netherlands we’re expecting some electrical machines too, that will help the school to generate income.

The electricity that will be required for the running of it is getting more and more problematic. Energy is now coming from a local business in town; they’ve got a big generator (1.5 Megawatt), running on diesel. It was going fine, with top days of 12 hours a day. People started small business, depending on this electric service. The state owned company was privatised while it worked on a dam for hydropower. Plenty of hope for a bright future. In the meantime the current generator couldn’t serve the demand, the hydropower project is taking more time and money than foreseen. And the planned profit is not there. Transport of diesel, via Kenya, doesn’t go smoothly. After we came back from the Netherlands in January we’ve had weeks without electricity. Last week was a good one though, couple of days of 24 hours! The president was visiting Arua.

At home (we’ve moved to our newly renovated house on the compound), we’ve got 2, albeit older and in not such a good state, solar panels. Energy is stored in 2 batteries for light in the evening and charging of phones and laptop. An investment of solar panels is certainly for ordinary people impossible here. We could consider a small generator, which is an option for people e.g. shop owners running a super market in town and the like, the rest however just hopes for the best. And who knows, things might improve drastically if this whole issue could be one of the spear points for the elections that are coming up… (2011)

We try to use as many alternative sources as possible. Aart built a nice system on the roof for solar heated water; a warm shower is great, even in the hot and dry season. The kitchen has 2 clay stoves that reduce the use of charcoal. The borehole and pump next to the VTC gives good quality drinking water, it saves boiling water. Students from the former school in the Netherlands where Aart used to work, sponsored it. They did very well with Christmas market activities, thanks folks!

Godfrey and Grace have restarted the crafts making, mainly post cards, using material that is readily available in Arua. It was set up by Jenny Smyth, a former CMSI mission partner. Marginalized people could earn some income and save money. It’s a small-scale activity but has been a blessing to many women and their families in the past.

Another project I (Geesje) visit weekly is a group of HIV/Aids positive mothers at the local hospital at Arua. They come from various backgrounds, some better-off, others poor, some Christian, others Muslim. They are being taught how to sew straight lines with machines and produce napkins from beautiful African wax materials. Thus far, most products are being sold via a Fair Trade contact person in the USA.

Talks with Lugbara women are still limited to simple greetings, thanking and counting. Aart and I did start now with our Lugbara language lessons. In general we can communicate in English. The people we work with most, students and staff, use that too. When we came back from the Netherlands it was the women from church who gathered at our home to send their condolences, because of the loss of Mum. At those moments we do experience the language barrier most, translation can inhibit existing contact we find. The women shared about their own lives and losses. They encouraged us in a special way, telling us to leave our tears and sadness with God. The local Emmanuel Cathedral community is fairly large, so in this way we get more personal contacts within the church.

Anne Fleur walks out of the back gate every weekday at half past 7 in her white/blue checked school uniform. She walks together with Asu, one of the neighbour boys, who’s also a P1 pupil. Ruben follows at around quarter past 8, for the nursery school, while Jan Lucas keeps enjoying his freedom within the compound. Dutch lessons are there for the afternoon programme. After all the changes we’ve seen off late, we’re just glad to develop a certain routine.

Well people, so far our blog. All the best, whereever you’re posted. God bless!

Aart, Geesje, Anne Fleur, Ruben and Jan Lucas

Beste mensen,

De vorige mail werd afgesloten met: “over een week of twee”. Dat werden er meer.

Alweer een maand verder. Inmiddels is het nieuwe schooljaar begonnen voor zo’n 40 studenten op de vakschool. Er waren 60 geinterviewde studenten toegelaten in de wetenschap dat veel van hen uiteindelijk niet op komen dagen omdat ze bijvoorbeeld het schoolgeld toch niet op kunnen brengen. De bijdrage die gevraagd wordt is , zeker vergeleken met regulier onderwijs hier erg laag, maar te hoog voor een aantal leerlingen.

Een vakschool uit Ierland gaf 2e hands machines en gereedschap door aan onze school. Ook in de zeevracht vanuit Nederland zitten houtbewerkings machines die onder andere gebruikt kunnen worden om inkomsten voor de school te genereren.

De stroom die hiervoor nodig is wordt overigens steeds problematischer. Er wordt nu energie geleverd door een lokaal bedrijf die een grote, stookolie aangedreven generator (1.5 Megawat) heeft. Dit ging goed, met hoogtijdagen van 12 uur per dag. In de stad gingen de kleine ondernemers aan het werk met díe stroom. Het energie staats bedrijf werd geprivatiseerd terwijl er onderstussen aan een stuwdam werd gewerkt, genoeg hoop voor prima stroomvoorziening! Inmiddels kan de generator de aanvraag niet aan, het stuwdam project kost veel meer tijd en geld dan eerder gepland. De voorziene winst van de stuwdam ging vooralsnog in rook op. Aanvoer van stookolie vanuit Kenya verloopt moeizaam. Sinds onze terugkomst in januari
hebben we weken zonder stroom gehad. Vorige week echter enkele dagen van 24 uur! De president was namelijk op bezoek in Arua.

Thuis (we zijn inmiddels over naar ons nieuwe huis) leveren 2 (oude en in niet zo’n goede staat)zonnepanelen stroom die opgeslagen wordt in 2 accu’s voor licht in de avond en het opladen van laptop plus telefoon. Zeker voor de gewone man is investering van zonnepanelen niet te doen. We zouden een kleine generator kunnen overwegen, die keus is er ook voor de mensen die bijvoorbeeld een supermarktje runnen, de rest blijft hopen dat het energie bedrijf de zaken weer op orde krijgt. Misschien wordt het een speerpunt voor de komende verkiezingen…(2011)

We proberen uiteraard zo veel mogelijk alternatieven te gebruiken die geen extra energie kosten. Aart heeft een prachtig systeem op het dak gebouwd wat zonverwarmd water geeft voor de douche. In de keuken staan 2 houtskool besparende leemstoven. De waterpomp naast de school geeft ook prima kwaliteit water! De “Bossekamp”, de middelbare school in Ottoland waar Aart werkte voor vertrek, heeft dit bewekstelligd door hun kerst actie. Bedankt mensen! Dat drinkwater hoeft nu dus ook niet meer eerst gekookt te worden.

Godfrey en Grace hebben een doorstart gemaakt met het vervaardigen van kaarten. We gebruiken materiaal wat lokaal voorhanden is. Dit is ooit opgezet door Jenny Smyth, een CMS partner die hier voorheen zat. Vrouwen die verder geen inkomsten hadden, konden op deze manier iets verdienen en sparen. Het is een kleinschalig project maar in het verleden veel vrouwen met hun familie tot zegen geweest.

Een ander, klein project wat ik (Geesje) wekelijks bezoek is de groep van HIV/Aids positieve moeders in het plaatselijke ziekenhuis in Arua. Deze vrouwen komen uit verschillende lagen van de Arua gemeenschap: rijker en armer, christenen en moslima’s. Ze leren recht te naaien met een machine en produceren servetten van prachtige Afrikaanse wax stoffen. Tot nog toe is de verkoop vooral via Amerika gegaan waar een contact persoon zit die geinteresseerd is in Fair Trade.

Gesprekken met vrouwen in het Loekbarra, de lokale taal, beperken zich vooralsnog tot simpele groeten, bedanken en tellen. Aart en ik zijn inmiddels wel begonnen met een uur Loekbarra les in de week. In het algemeen kunnen we goed communiceren in het Engels. De mensen waar we het meeste mee van doen hebben, studenten en personeel, gebruiken dat ook. Toen we terugkwamen uit Nederland waren er zo’n 10 vrouwen uit de kerk om ons te condoleren met het verlies van (schoon)moeder. Juist op die momenten wordt de taalbarriere ervaren. Vertalen kan dan wel af doen van het ontstane contact. De vrouwen vertelden van hun eigen verlies en bemoedigden ons om het gemis en verdriet bij God te brengen. De plaatselijke gemeente waar we bij horen is vrij groot, op deze manier wordt het contact met de kerk wel iets persoonlijker.

Anne Fleur stapt s’morgens dapper in haar blauw/wit geruite uniform om half acht het poortje achter uit. Ze loopt dan samen met Asu, de buurjongen naar school, primary 1, zeg maar groep 3. Ruben volgt achterop m’n fiets om kwart over 8 naar de kleuterschool, terwijl Jan Lucas van het vrije leven op het erf geniet. De Nederlandse les volgt s’middags thuis. Na alle veranderingen zijn we allemaal blij dat er weer meer routine komt in het leven hier.

Tot zover onze weblog. Mensen, alle goeds op jullie plek, waar dat ook is. God’s zegen daarbij toegewenst.

Aart, Geesje, Anne Fleur, Ruben & Jan Lucas

Aart and Geesje den Breejen

More from Aart and Geesje den Breejen?