A New Term...

Den_breejen_2011 Posted by Aart and Geesje den Breejen on Sun, 07 Jun 2009 | Bookmark: digg this Post this to del.icio.us Post this to Facebook

Arua, June 2009

The second term for the Vocational Training School (VTC) has started with two newly appointed instructors. Two of the previous teachers decided not to sign the terms and conditions set by the management committee. It was a tough time for all involved but we hope and trust that this way will prove the best for the future of the VTC. When you pray please remember all instructors, the ones who left and those who stayed and came. At the start of our stay here at the VTC we thought that, and maybe indeed it was, the programme was fairly compact and oversee-able. The longer we’re here and trying to bring about change the more we recognize the complexity of coordinating the VTC.

We’ve been blessed with two visiting members from our home front committee in the Netherlands. They stayed at the guesthouse on the same compound as were we are. It was just great to share a bit of our lives here with them. They too felt that the experience gave them such a clearer picture of what it is like to live and work within the diocese here. They are happy to share that in turn with folks at our home church. The guesthouse is still under renovation by three former students (and Aart, I should add) from last year, but proved already a fine place. The idea is to develop the guesthouse on our compound as an income-generating project for the VTC. Next week we hope to receive four young guests from the US who plan to stay for a month.

The visitors arrived with rain, always seen as a blessing here. Another blessing that came during their stay (after 3 months not having any) was electricity from town. Wonderful. One is never sure for how long, nonetheless great for now.

We are also looking forward to having Rachel Manning (CMS Ireland) with us for a while. She will help out with the administration of the VTC and organising a library system. Rachel loves sorting and organising, so you understand that we’re really looking forward to welcome her here at Arua.

The small projects like card making and sewing of napkins to generate income for disadvantaged people in the community are slowly growing. (Visitors hand carrying cards to the Netherlands and Ireland do help.) I (Geesje) can coordinate the card making from home, so it is easy to combine it with house keeping and Dutch home schooling in the afternoons, not too long though… Anne Fleur and Ruben spend their morning hours at local schools where they are taught in English. Since the kids are still young I do see the need to spend much time with them at home, although I recently had a lovely experience linked with my old midwifery job. It was a planned home birth here in Arua. A missionary couple received their second baby girl. The thrill of new life and the thankfulness after all being well, is again and again overwhelming. Well, there is a time for everything.

Now it’s the time for concluding this blog. Thank you for your time reading it. God bless.

The den Breejens; Aart, Geesje, Anne Fleur, Ruben and Jan Lucas

Post Script:

In our last Link Letter we wrote about Rose, a young girl who had been brought to our local counsellor (LC). Neighbours found this 7-year-old lass lingering in the neighbourhood. She had asked for drinking water at a teacher’s house. The teacher observed a sad looking child. She fed and washed the girl as she looked dirty and found old and new scars from lashes on her back and tummy. When the girl started talking the teacher thought it better to involve the police. Rose (not her real name) was scared.

Rose lost her mum a couple of years ago, she said. Her dad was mentally disturbed. Rose was taken into the house of her half-brother and sister in law to care for their younger child while these parents went out for work during the day. However, whatever went wrong in that household during their absence; Rose would be the cause and would be beaten severely. She decided to run away. The LC and his family took care of Rose until the matter was further investigated.

Several people have asked what happened to Rose. Well, after a lot of talks, visits and civil judgement it was decided that Rose would stay within her own family, but this time with an aunt who is entrusted with the care of this girl.

Arua, Juni 2009

De tweede termijn van de beroepsschool is gestart met twee nieuwe instructeurs. Twee van de vorige instructeurs hadden uiteindelijk de arbeidsvoorwaarden en het bijbehorende contract, opgesteld door het bestuur, niet getekend. Al met al is het best een lastige tijd geweest voor allen die erbij betrokken zijn geweest. We hopen en vertrouwen dat wat gebeurd is de school uiteindelijk ten goede zal komen.

Als u bidt, bid dan voor alle instructeurs, degene die gegaan zijn en voor de nieuwe. Aan het begin van ons verblijf hier dachten we, en was het project misschien ook niet al te groot en redelijk overzichtelijk. Maar nu we hier langer zijn en bezig zijn met veranderingen wordt het duidelijk dat het niet altijd meer zo is.

Het was een zegen om twee leden van ons thuisfrontcommité te ontvangen. Ze hebben gelogeerd in het gastenverblijf op ons erf. Het was erg goed om ons leven hier even met hen te delen. Zij hebben het zelf ook een hele mooie ervaring gevonden en heeft hen een duidelijker beeld gegeven van hoe het wonen en werken hier zo toe gaat. Ze hopen dit nu op hun beurt met name te delen met de mensen in de kerk van Giessen – Oudekerk. Het gastenverblijf waar ze verbleven wordt op het moment gerenoveerd door drie voormalige leerlingen bouw (en Aart niet te vergeten), maar het was al een goede plek om te verblijven. Het idee is om het gastenverblijf tot een actieviteit te maken die voor inkomsten zorgt voor de school. Deze maand hopen we al gasten te ontvangen uit Amerika die hier een maand hopen te zijn.

Naast dat ons bezoek kwam met regen, (altijd een zegen hier omdat nog zoveel mensen afhankelijk zijn van de opbrengst van hun eigen grond) is er sinds drie maanden zonder nu weer stadsstroom. Geweldig. Opeens bedenk je dat je de magnetron en andere electrische apparaten kunt gebruiken. We hadden wel stroom uit een eigen systeempje maar dat was niet genoeg voor grote apparaten. We zullen zien hoelang het gaat duren, maar goed, we genieten van wat we nu hebben.

We zien er ook naar uit om onze eerste korte termijn vrijwilliger te ontvangen, Rachel Manning uit Belfast in Ierland. Ze komt hier voor een maand via CMS-Ireland op de beroepsschool werken. Ze gaat een bibliotheek systeem opzetten en de financiele administratie op de computer invoeren. Ze houd volgens eigen zeggen van organiseren en sorteren dus dat gaat dan hopelijk helemaal goed komen.

De kleine projecten waar Geesje bij betrokken is zoals het maken van kaarten en het naaiproject zijn langzaam groeiende. De projecten zijn er voor inkomen van mensen met weinig kansen waaronder veel vrouwen met HIV/Aids. (Bezoek dat kaarten meeneemt naar Nederland en Ierland helpt daarbij). Dit werk gebeurt voornamelijk vanuit huis en dus makkelijker te combineren met Nederlandse thuisscholing voor de kinderen en het huishouden. Die thuisscholing is overgens niet zo veel want de kinderen gaan ’s morgens gewoon naar lokale scholen waar ze in het engels les krijgen. Nu de kinderen nog jong zijn is het belangrijk om thuis tijd voor ze te hebben maar onlangs had ik (Geesje) nog een mooie ervaring buitenshuis. In mijn oude vak als verloskundige. Het was een geplande thuisbevalling hier in Arua. Een Amerikaans stel heeft hun tweede meisje gekregen. Het wonder van nieuw leven en de dankbaarheid wanneer alles goed is gegaan, is iedere keer weer overweldigend. Maar goed er is een tijd voor alles.
Nu tijd om deze blog af te ronden. Bedankt voor het lezen en Gods zegen toegewenst.

De Den Breejens: Aart, Geesje, Anne Fleur, Ruben en Jan Lucas.

PS

In ons laatste bericht hebben we geschreven over Roosje, een jong meisje die mishandeld was. Verschillende mensen hebben gevraagd wat er nu verder gebeurd is. Na veel gesprekken en officieel beraad is er besloten om ze naar een tante te brengen zodat ze toch onderdeel blijft uitmaken van haar familie. (Belangrijk hier in Afrika want die is nodig voor veel zaken als bijvoorbeeld een huwelijk later). We hopen en bidden dat ze het daar goed zal hebben en dat ze als Moslim meisje iets moois heeft kunnen zien van de naastenliefde die ze gekregen heeft.

Aart and Geesje den Breejen

More from Aart and Geesje den Breejen?